|
اگر تو نبودی دلم هوای که می کرد؟ سرای خاطره ام رازدار که می بود؟ سفر به یاد که آغاز می توانستم؟ بمان بمان بهانه بودن بمان دلیل سرودن که گر تو بمانی دوباره خواهم خواند برای باور فردا شبانه خواهم راند بمان که من به شوق بودن با تو به آفتاب روشن فردا سلام خواهم داد سلام عزیز همیشه مهربون صبحت بخیر
اگر کسي تو را آنطور که مي خواهي دوست ندارد به اين معني نيست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.
دوست واقعي کسي است که دستهاي تو را بگيرد ولي قلب تو را لمس کند.
بدترين شکل دلتنگي براي کسي آنست که در کنار او باشي و بداني که هرگز به او نخواهي رسيد.
هرگز لبخند را ترک نکن حتي وقتي ناراحتي چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود.
تو ممکن است در تمام دنيا فقط يک نفر باشي ولي براي يک نفر تمام دنيا هستي.
|